niedziela, 23 grudnia 2012

Rozdział 8

Umarłam? Nie, coś mi się tutaj nie zgadza. W takim razie co z moim poprzednim życiem? Ale chwileczkę, nie no przecież chyba zaczynam popadać w paranoję, bo nadal nazywam się Aby. Rozmyślając zasnęłam. Jakiś czas później obudził mnie głos lekarza rozmawiającego z mamą, który zapewniał ją, że wszystko będzie w porządku, że to wszystko efekt przemęczenia, rozmawiali jeszcze jakiś czas, ale nie mogłam zrozumieć o czym, słyszałam bełkot. Jakiś czas później lekarz wyszedł, a mama usiadła obok mnie głaskając mnie po ręce, to było takie miłe, chciałam aby ta chwila dosłownie trwała wiecznie, jeszcze nie wiem co się stało, ale zaczyna mi się to podobać, może w końcu coś się zmieni w moim życiu, ale skoro znowu odpływam wplątując się w wojnę myśli, no to co ja wczoraj robiłam? Hmmm. Siedziałam i przeklinałam cały świat za to, że jestem taka beznadziejna i bezużyteczna, tak jakby to była kogoś wina. Kiedy otworzyłam oczy nikogo już nie było w moim pokoju, mama podczas mojego pogrążenia we śnie, musiała niezauważenie wyjść z pokoju. Co teraz mam w głowie i o czym teraz myślę ? Powiem Wam. O niczym. Nic mi nie pasuje, do tej cholernej układanki, jak to się mówi, zazwyczaj na filmach w tym momencie bohaterka leżąc beztrosko w łóżku uświadamia sobie krok po kroku co zaszło w jej życiu i dochodzi do tego jak to się stało. A ja? Nie mam bladego pojęcia. Nie no chyba do reszty zwariowałam, przecieram ze zdumienia oczy i widzę wysoką postać kobiety, która patrzy się na mnie z uśmiechem na ustach.
- Nie bój się, jestem ta która ma Ci pomóc odnaleźć się w nowej dla ciebie sytuacji.- rzekła. Głos miała taki delikatny, jakby faktycznie miała dobre intencje.
-Nie wiesz jak się tutaj znalazłaś?-zapytała. No oczywiście, że nie wiem, głupie pytanie. Co ja tutaj robie to jedno, ale co ona tutaj robi to drugie. No chyba oszalałam do reszty. Przecież ona wygląda jak anioł z bajek dla dzieci, jest na prawdę ładna.
-Spokojnie. Nazywam się Samanta. Od wczoraj zostałam twoją opiekunką.
-Opiekunką? - zapytałam z niedowierzaniem. No co jak co, ale opiekunka, zamiast mi pomóc, ta kobieta plącze wszystko i czuję się jeszcze bardziej w rozsypce, to tak jak by ktoś mój świat pokroił na milion maleńkich  kawałeczków i w ciągu minuty kazał mi poukładać z powrotem, to na prawdę niewykonalne, czuję się taka bezradna, mam nadzieję, że ona na prawdę powie mi, co do  cholery tutaj się dzieje.
-Twoje życie które wiodłaś do wczoraj, zniknęło, zgodnie z twoim życzeniem w którym powiedziałaś, że chciałabyś być kimś innym. No i jesteś. Stara Aby nigdy nie istniała, pozostanie ona tylko w twoich wspomnieniach. Jesteś kimś, kim zawsze chciałaś być. Rodzice poświęcają ci tyle czasu ile chcesz i ile od nich wymagasz. Nie możesz nikomu powiedzieć o tym jak wyglądało twoje poprzednie życie, ponieważ to by cię zniszczyło i twoją karierę. Zmienił się też twój wygląd zewnętrzny. Wyglądasz całkowicie inaczej, tak tez widzą cię ludzie, ale żebyś nie doznała zbyt wielkiego szoku, za każdym razem jak spojrzysz w lustro zobaczysz jakąś zmianę, nowość w Twoim wyglądzie.  Jak na razie, to chyba wszystko co mam ci do powiedzenia, kiedy będziesz potrzebowała mojej pomocy, klaśnij trzy razy w dłonie sylabizując moje imię, a pomogę ci w każdej sytuacji.- powiedziała.
-Ale...- zaczęłam, niestety, znikła tak szybko jak szybko się pojawiła. W tym momencie sama nie wiem co mam czuć, to żart? Czy tez faktycznie spełniło się moje życzenie? Nigdy nie urodziła się moja wewnętrzna Aby, czuję się taka pusta, jak bym na nowo się narodziła, ale mam świadomość tego co było kiedyś, jest fajnie, ale za razem tęsknie, kiedy pomyślę, że straciłam wszystko. Właśnie mi się przypomniały słowa, w których powiedziała, że za każdym razem, kiedy spojrzę w lustro dostrzegę nowe zmiany. Nie zastanawiając się ani dłużej, wstałam i podbiegłam do toaletki z lustrem. To co zobaczyłam faktycznie mnie zaskoczyło, mój kolor włosów trochę ściemniał i przestał przypominać istna marchewkę, spojrzałam jeszcze raz i tak kilka razy. do momentu kiedy wykonując powtórzenie nie dostrzegłam już żadnej poprawki. Wpatruję się i nie mogę uwierzyć w to co widzę. Czy to na prawdę ja? Wcześniej zachwycałam się moim brakiem piegów, ale teraz to co widzę, sprawiło, że powoli zaczynają znikać moje troski i zaczynam zapominać o moim poprzednim życiu, bo to, które dopiero zaczynam, zaczyna mi się bardzo, ale to bardzo podobać. Moja twarz jest wprost idealna, różowe usta i to o czym od dawna marzyłam, brązowe oczy. No i co więcej powiem, jestem brunetką. Nie wiem jak to wszystko mogło się stać, ale chyba dopiero teraz czuję, że żyję, nigdy wcześniej nie czułam się tak bardzo szczęśliwa. Mój zachwyt przerwała mama wchodząc do pokoju.
-Co ty kochanie robisz? już do łóżka, przecież wiesz, ze lekarz kazał ci teraz odpoczywać.- powiedziała troskliwym głosem.
-Tak, przepraszam.- powiedziałam. Cały czas mnie zastanawia ten opatrunek na głowie i dlaczego muszę odpoczywać? Może jestem obłożnie chora? No i znowu odpłynęłam, powróciłam na ziemię, kiedy zobaczyłam mamę wychodzącą z pokoju.
-mamo...- powiedziałam cichym głosem.
-Tak Aby?- zapytała podchodząc i siadając przy mnie.
-Powiedz mi co się tak na prawdę stało, bo nic nie mogę sobie przypomnieć- powiedziałam. No wiem, ze niby miałam nie mówić o tym, że nic nie wiem i nic nie pamiętam, ale przecież coś się stało, mam bandaż na głowie. Fakt, że wszystko zapomniałam może idealnie spasuje do zaistniałej sytuacji. Ale nie zależnie od tego co mama mi powie, czy jestem obłożnie chora i zaraz umrę, czy to zwykły wypadek, ale warto było dożyć chwili w której tak niedostępna i mało osiągalna dla mnie kobieta, jaką była moja matka, jest przy mnie.






*znowu wszystkich przepraszam, za tępo mojego pisania, ale obiecuję poprawę.
**Jutro jest Wigilia, chciałabym wszystkim z tej okazji złożyć życzenia. Zdrowych i wesołych Świąt Bożego Narodzenia :*
*** no i oczywiście czekam na wasze komentarze :))







23 komentarze:

  1. Świetne !
    Brak słów!
    No i wreszcie dodałaś xd
    Brawo ;*
    I widzisz- dałaś radę xx
    Kiedy nast? ;D

    OdpowiedzUsuń
  2. Świetnie piszesz :)
    Oby tak dalej - obserwuję i liczę na to samo u mnie: timetalllin.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Łał super. Większość blogu z takimi opowiadaniami są nudne, twój na szczęście taki nie jest ;)
    Czekam na nast. rozdział ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Świetny rozdział . ;3
    Masz talent.
    pisz dalej. ;d
    wpadniesz do nas ?
    zostaw po sobie slad.
    best-frieend.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Fajne piszesz i zapraszam do mnie melliden.blogspot.pl

    OdpowiedzUsuń
  6. naprawdę masz talent, będę tu wpadać, mam nadzieję że nie będziesz kończyć przygód z blogiem szybko tak jak większość dziewczyn : )
    http://zyciowy-niecodziennik.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. WOW, masz talent to pisania, serioserioserio! :* Pisz dalej, bo widać że to lubisz i pokładasz w to dużo myśli ;) Pozdrawiam :*



    Wbij a co Ci szkoda, może mój blog akurat Cie zainteresuje ;)) ;* http://cipciakowe.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Super blog. Masz talent. *.* Obserwuję i zapraszam do mnie. :)
    Mój blog: http://my-world-of-teens.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  9. Świetne :) Ciekawe i wciągające :)
    Zapraszam do siebie
    http://islenna.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  10. Świetnie piszesz. Wciąga. Szkoda że wcześniej nie widziałam tego blog. idę czytac wcześniejsze rozdziały.
    Zapraszam do mnie
    swiat-nati.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Super ! Ty to potrafisz zaciekawić czytelnika ;)

    zapraszam do mnie :
    http://letmeloveyou1.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  12. Jest super. Ciekawe i wciąga . Licze na kolejny rozdział <33

    Zapraszam do siebie i licze na twój kom. i obs. shoowers.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Fabuła bardzo mnie zaciekawiło podoba mi się ten motyw życzenia od "spadającej gwiazdy".
    Jednak nie podpasował mi twój styl pisania, po prostu ciężko mi się to czytało.
    Tak jak by pod względem retoryki nie było to dopracowane.

    OdpowiedzUsuń
  14. Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.

    OdpowiedzUsuń
  15. Awww, pierwszy raz odwiedzam i jestem pod wrażeniem!
    Świetnie piszesz! <3
    Będę zaraz czytać poprzednie rozdziały!
    No i dodawaj szybciutko kolejne!
    Nie mogę się doczekać! <3
    Ściskam mocno i pozdrawiam! <3
    marrymeharrystyles.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  16. Fantastyczny blog.! Czekam na następne rozdziały : )
    Dziękuję za miłe słowa na http://xxstereoheartsxx.blogspot.com/ i za obserwację ; *** Oczywiście odwdzięczam się.

    Pozdrawiam gorąco, Alexx.

    OdpowiedzUsuń
  17. super blog<3
    obserwuję i liczę na rewanrz:)
    alwayssmilel.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  18. Cudowne!!
    Wchodzę regularnie i obserwuję <3
    GENIALNE

    OdpowiedzUsuń
  19. Cudowny blog *.*
    Zapraszam http://mellymp.blogspot.com/ :)

    OdpowiedzUsuń
  20. Fajny blog :D

    zapraszam http://photosbynatalia.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  21. Zostałaś nominowana do Liebster Awards! Zapraszam, by spojrzeć na pytania:)
    http://someone-between-us.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Błagam , nie dodawajcie w komentarzach samych linków, takie komentarze będą od razu usuwane. Oczywiście praktykuję zasadę- komentarz za komentarz, obserwacja za obserwację ;*